کپسول اپتی آپ

عصاره ریشه گیاه جنتیانا حاوی ترکیباتی است که با تحریک گیرنده‌های طعمی در دهان، موجب افزایش ترشح بزاق و مایعات گوارشی می‌شود. این فرآیند به‌عنوان یک اثر حسی-انعکاسی عمل کرده و باعث می‌شود که جنتیانا نه به ‌عنوان یک گیاه تلخ، بلکه به‌عنوان یک گیاه مقوی و ترمیم‌کننده شناخته شود. این گیاه محرک کیسه صفرا بوده و ترشح صفرا را افزایش می‌دهد، اگرچه مکانیسم دقیق آن هنوز به‌طور کامل روشن نشده است. جنتیانا همچنین خاصیت ضدقارچی دارد و قادر به مهار رشد قارچ‌ها است. این دارو برای برطرف کردن بی‌اشتهایی، رفع احساس سیری و نفخ شکم مورد استفاده قرار می‌گیرد.

دانه شنبلیله دارای خواص متعددی است که شامل کاهش قند و کلسترول خون، اثرات ضد التهابی، ملینی، خلط‌ آوری، اشتها آوری و افزایش ترشح شیر می‌شود. این دانه به عنوان یک ادویه و چاشنی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

علاوه بر این، به عنوان یکی از منابع تولید دیوسژنین برای ساخت هورمون‌ها شناخته می‌شود.ترکیبات موسیلاژی موجود در گیاه شنبلیله به دلیل خواص التیام‌بخشی، محافظتی، نرم‌کنندگی و کاهش تحریکات مخاطی، مسئول بروز برخی اثرات دارویی آن به ویژه آثار موضعی هستند.

تحقیقات فارماکولوژیک و کارآزمایی‌های بالینی مختلف نشان داده‌اند که دانه شنبلیله و عصاره‌های آن تأثیرات قابل توجهی در کاهش قند و کلسترول خون دارند. بسیاری از این نتایج در آزمایشات تایید شده است. علاوه بر تاثیرات فیزیکی ترکیبات فیبری، موسیلاژی و ساپونین‌های موجود در دانه که باعث کاهش جذب کربوهیدرات‌ها و کلسترول می‌شوند، برخی از ترکیبات دیگر گیاه نیز مسئول این اثرات شناخته شده‌اند.

یکی از مهم‌ترین این ترکیبات، اسید آمینه 4-هیدروکسی ایزولوسین است که به عنوان عامل اصلی کاهش قند خون گیاه مطرح است و احتمالا با مکانیسم تحریک آزادسازی انسولین از پانکراس عمل می‌کند. همچنین در برخی مطالعات، ترکیباتی چون تریگونلین، اسید نیکوتینیک، فنوگراسین و ترکیبات کومارینی به عنوان عوامل ضد دیابتی معرفی شده‌اند.

نکته حائز اهمیت این است که پس از مصرف دانه شنبلیله، علائم بالینی دیابت، مانند پلی اوریا، پلی دیپسی، ضعف، بی‌حالی و کاهش وزن، به طور قابل توجهی بهبود می‌یابد. شنبلیله همچنین باعث کاهش LDL و VLDL و افزایش HDL در بیماران دیابتی نوع 2 می‌شود. ترکیبات ساپونینی فنوگراسین موجود در شنبلیله به عنوان عوامل ضد التهاب، ضد میکروب و ضد ویروس نیز شناخته می‌شوند.

عصاره خشک ریزوم پلارگونیوم دارای خواص ضدباکتریایی و ضدویروسی است که به ترکیباتی مانند گالیک اسید و سایر ترکیبات فنلی نسبت داده می‌شود. فعالیت ایمنی‌زایی گیاه نیز به ترکیبی از ترکیبات فنلی و کومارین‌ها (از جمله اُمکالین) بستگی دارد. تحقیقات نشان داده‌اند که ریزوم‌ها و غده‌های P. sidoides در درمان عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی، به ویژه برونشیت حاد، اثرات مفیدی دارند. همچنین، این گیاه توانایی تقویت سیستم ایمنی، کاهش فعالیت باکتری‌ها و ویروس‌ها، و جلوگیری از اتصال باکتری‌ها به سلول‌های اپی‌تلیال را دارا می‌باشد. به طور سنتی، از این گیاه برای درمان اسهال و اسهال خونی استفاده می‌شده است.

آگماتین سولفات در درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها مانند دیابت، اختلالات عصبی، اعتیاد به مواد مخدر، اختلالات خلقی و شناختی، و حتی سرطان کاربرد دارد. تحقیقات نشان می‌دهد که آگماتین اثرات مثبتی بر کلیه‌ها دارد و از آن‌ها در برابر آسیب‌های ناشی از عروق خونی و بیماری‌های التهابی محافظت می‌کند.

همچنین عملکرد کلیه را بهبود بخشیده و سرعت تصفیه خون را افزایش می‌دهد. این ترکیب بر پانکراس تاثیر گذاشته و باعث آزادسازی انسولین می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که آگماتین می‌تواند فشار خون و سرعت ضربان قلب را در مقایسه با داروهای تجویزی مانند لیزینوپریل و متوپرولول کاهش دهد. لازم به ذکر است که آگماتین یک مولکول طبیعی بوده که به طور معمول در بدن تولید می‌شود و عوارض جانبی خاصی ندارد.

به دلیل اثرات مثبت آن بر کلیه‌ها، این مکمل برای افراد مبتلا به نارسایی احتقانی قلب مفید است و می‌تواند جریان ادراری و فیلتراسیون را افزایش دهد. همچنین، آگماتین سولفات خاصیت آنتی‌اکسیدانی نیز دارد. یکی دیگر از مزایای آگماتین سولفات این است که باعث افزایش تولید هورمون‌های رشد (GH) و هورمون لوتئینیزه (LH) می‌شود که در شکل‌گیری فیزیک بدنی فرد تاثیر مثبتی دارند.

مصرف آگماتین سولفات به دلیل تعادل نیتریک اکسید در بدن به عضله‌سازی بهتر در تمرینات وزنه‌برداری کمک می کند. از دیگر ویژگی‌های این مکمل، خاصیت مسکن بودن آن است که می‌تواند انواع مختلفی از اندورفین‌ها و مواد شبه مخدر طبیعی را در مغز آزاد کند.